آخرين بهروزرساني: ۲۰/۰۹/۱۳۸۷ امروز: دوشنبه ۱۵ شهريور ۱۳۸۹

شما چه مي‌گوييد؟

در سال ۸۷ هم زمستاني سرد و خشک پيش رو خواهيم داشت.

موافقم.
مخالفم.

آرشيو

با ما باشيد


براي آگاهي از تازه‌ترين اخبار و مقاله‌ها، عضو سايت باشگاه آينده پژوهان جوان شويد.

نام و نام خانوادگي:
آدرس پست الكترونيك:


 

جستجو در سایت :

در :

باشگاه آينده پژوهان جوان - بهانه‌اي براي ماندن ...



بهانه‌اي براي ماندن ...



نويسنده: ژول آرتور بارکر
مترجم: محمد کياسالار

 

در جنگ جهاني دوم، بسياري از يهوديان و لهستاني‌ها و روس‌ها و كولي‌ها در اردوگاه‌هاي آلماني كشته شدند. اما در همان اردوگاه، يك اسير بود كه افكار و زندگي مرا متحول كرد. او، ويكتور فرنكل، روانكاوي بود كه در وين زندگي مي‌كرد. با آغاز جنگ جهاني، نازي‌ها او را به همراه خيلي‌هاي ديگر به اين اردوگاه آوردند و شكنجه كردند. فرنكل خودش مي‌گويد كه وقتي به اردوگاه رسيد، سه هدف براي خودش تعيين كرد:
اول، زنده‌ماندن؛
دوم، استفاده از مهارت پزشكي براي كمك به بيماران و مجروحان؛ و
سوم، تلاش براي آموختن
فكرش را بكنيد در بحبوحه‌ي جنگ و اسارت و اردوگاه، يك نفر سعي كند كه زنده بماند و در عين حال، به ديگران كمك كند و تلاش كند كه بياموزد. او به سه هدفش رسيد و پس از جنگ به وين بازگشت و كتاب معروفش را نوشت: "انسان در جست‌وجوي معنا".
ويكتور فرنكل در كتابش نوشته كه اغلب زنداني‌ها را بلافاصله اعدام مي‌كردند، ولي: "من توجه‌ام را به آن‌هايي معطوف كردم كه زنده مي‌ماندند و در شرايط دشوار، توي اردوگاه به كار گرفته مي‌شدند". خيلي‌ها جان باختند، اما در ميان آن‌هايي كه ماندند، او توانست چيز مشتركي پيدا كند: "تمام آن‌هايي كه زنده ماندند، كار مهمي داشتند كه در آينده بايد انجام مي‌دادند: يك چشم‌انداز روشن در آينده، براي غلبه بر ناملايماتي كه ظاهراً غير قابل تحمل است".
فرنكل مي‌گويد: "چشم‌انداز روشن آينده، براي يكي از زندانيان، فرزند كوچكش بود كه خيلي دوستش داشت و در كشوري غريب، چشم‌انتظارش بود. براي ديگري، نوشته‌هايش بود كه هنوز ناتمام بودند و هيچ‌كس جز خودش نمي‌توانست تمامشان كند و ...". اين عامل براي خود فرنكل نيز موثر بود. او مي‌نويسد: "من مرتب به زندگي فلاكت‌بارم فكر مي‌كرد. اين كه امشب، براي شام چه مي‌دهند؟ اگر به جاي جيره‌ي اضافي، سوسيسي به من بدهند، آيا بهتر نيست آن را با تكه‌اي نان عوض كنم؟ بهتر نيست آخرين نخ سيگارم را كه دو هفته پيش پاداش گرفتم، با يك كاسه سوپ عوض كنم؟ چه كسي مي‌تواند كمكم كند توي اردوگاه، كاري براي خودم دست و پا كنم؟ از اين كه هر روز و هر ساعت مجبور بودم به چنين مسايل بي‌ارزشي فكر كنم، متنفر بودم. اما سختي‌ها گذشت و من، به يك‌باره خودم را در جايگاه سخنراني ديدم و حضار فراواني را ديدم كه همگي روي صندلي‌هاي چرمي نشسته بودند و به حرف‌هايم گوش مي‌دادند و من داشتم درباره‌ي روان‌شناسي اردوگاه‌هاي كار اجباري سخنراني مي‌كردم ...".
پيام فرنكل كاملاً روشن است: براي من و شما، ضروري است كه كاري براي انجام‌دادن داشته باشيم، چشم‌اندازي روشن و مثبت در آينده، كه به آينده‌مان معنا بدهد. فرنكل نوشت: "اين ويژگي انسان است كه فقط با اميد به آينده مي‌تواند زنده بماند و اين تنها راه نجات اوست در دشوارترين لحظات زندگي".
همه‌ي ما در زندگي‌مان از رودي عبور مي‌كنيم كه آينده‌مان آن سوي رود است. گاهي جريان رود، آرام است و عبورمان آسان. گاهي جريان رود، متلاطم است و عبورمان دشوار و غيرقابل پيش‌بيني. بيشترمان سعي مي‌كنيم با پريدن توي آب و شناكردن، از اين رود عبور كنيم، اما راه بهتري هم براي عبور از اين رود وجود دارد: داشتن يك چشم‌انداز روشن براي آينده، در آن سوي رود، مثل يك طناب است، كه مي‌توانيم به آن چنگ بزنيم و به كمك آن، سختي‌هاي گذشتن از جريان رود را تحمل كنيم تا خودمان را به آن سوي آب برسانيم. در حالي كه رود سعي مي‌كند ما را به درون خودش ببلعد، ما بايد طناب را با عضلات‌مان محكم بگيريم، با مغزمان فكر كنيم و با قلب‌مان بر هدف‌مان (رسيدن به آن سوي رود)، راسخ بمانيم و البته، هيچ كس ديگري نمي‌تواند اين كار را برايمان انجام بدهد.

منبع: هفته‌‌نامه‌ي همشهري جوان، سال سوم، شماره‌ي 90، 29 مهرماه 1385، صفحه‌ي 61

 

نقل مطالب با حفظ حقوق معنوي باشگاه و با اشاره به مشخصات كامل مطلب بلامانع است.




 


 

چه خبر از آينده ؟

افزايش بازار سرگرمي تلفن همراه تا سال 2011

------------------------------------

ساخت نسخه‌ي مكانيكي انسان تا 10 سال ديگر

------------------------------------

آيينه‌اي سحرآميز براي ديدن آينده!

------------------------------------

زندگي تو، اندازه‌ي يك حبه قند

------------------------------------

بار ديگر، جنگلي که دوست مي‌داشتيم!

------------------------------------

تلفن‌هاي همراه بعد از اين چه ژانگولرهايي در مي‌آورند؟

------------------------------------

بيماري‌هاي غير واگير، به جاي بيماري‌هاي واگير به جان مردم افتاده‌اند!

------------------------------------

گونه‌هاي بومي گياهي کشور رو به نابودي مي‌روند

------------------------------------

بنيانگذار شبکه‌ي جهاني، نگران آينده‌ي آن

------------------------------------

سقف توليد دي‌اکسيدکربن براي خودروها

------------------------------------

انسان‌ها به دو زيرگونه بدل مي‌شوند‍!

------------------------------------

نانوغذاهاي ايمن و بي‌خطر

------------------------------------

اژدهاي زرد و يك رقم نجومي ديگر!

------------------------------------

يک نقشه‌ي ژن، لطفاْ!

------------------------------------

چين، بزرگ‌ترين اقتصاد دنيا تا سال 2050

------------------------------------

جواني، كجايي كه يادت بخير!

------------------------------------

صندلي حرف‌گوش‌كن

------------------------------------

مغز ما تا هزار ‬سال ديگر

آرشيو

گفته‌اند ...


به پيامدها بينديش تا در بحران‌ها گرفتار نيايي!

اميرالمومنين علي (ع)

آرشيو

لينك به باشگاه

دريافت كد لينك

پيوندها

انديشكده صنعت و فناوري

------------------------------------

انديشكده كاوشگران آينده

------------------------------------

باشگاه انديشه

------------------------------------

بنياد توسعه فردا

------------------------------------

سايت آينده‌نگاري ايران

------------------------------------

انديشگاه شريف

------------------------------------

ايده‌بازار

------------------------------------

پايگاه اطلاع‌رساني طرح علم و دين

ساير پيوندها

 

صفحه‌ي اصلي   |   درباره‌ي ما   |   ارتباط با ما

۱۳۸۵© باشگاه آينده پژوهان جوان
كليه‌ي حقوق اين سايت متعلق به باشگاه آينده پژوهان جوان مي‌باشد.
طراحي سايت: آذرتاش پويا